غزل عاشقانه · غزل شمارهٔ ۶۷
غزل شمارهٔ ۶۷
یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست؟ جان ما سوخت، بپرسید که جانانه کیست؟
حالیا خانهبرانداز دل و دین من است تا در آغوش که میخسبد و همخانه کیست
باده لعل لبش کز لب من دور مباد راح روح که و پیمانده پیمانه کیست؟
دولت صحبت آن شمع سعادتپرتو بازپرسید خدا را که به پروانه کیست؟
میدهد هر کسش افسونی و معلوم نشد که دل نازک او مایل افسانه کیست
یا رب آن شاهوش ماهرخ زهرهجبین در یکتای که و گوهر یکدانه کیست؟
گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست؟
معنی فارسی
برای رسیدن به معشوق تلاش می کنید اما گویا تلاش های شما کارساز نیست. امید خود را از دست ندهید که خداوند همیشه یار و یاور بندگانش است. به او توکل کنید و صبر پیشه کنید که به امید خدا به وصال یار خواهید رسید. اگر در عشق شکست خورده اید و دچار اندوه هستید باید بدانید دنیا به آخر نرسیده، بهتر است هرچه زودتر تمام توان خود را به کار گرفته و به دنبال جبران هر آنچه گذشته باشید. با امید به خدا حتما موفق خواهید شد.