حکمت و عرفان · غزل شمارهٔ ۲۵۱

غزل شمارهٔ ۲۵۱

شب وصل است و طی شد نامه هجر سلام فیه حتی مطلع الفجر

دلا در عاشقی ثابت قدم باش که در این ره نباشد کار بی اجر

من از رندی نخواهم کرد توبه و لو آذیتنی بالهجر و الحجر

برآی ای صبح روشن دل خدا را که بس تاریک می‌بینم شب هجر

دلم رفت و ندیدم روی دلدار فغان از این تطاول، آه از این زجر

وفا خواهی، جفاکش باش حافظ فان الربح و الخسران فی التجر